Тимсах энди юкъугъа далгъанда, кимдир онынъ башына аякъапны атты!

«Бу кимнинъ аякъапы?!» – деди Тимсах ачувнен фысылдап. Бу арада Тимсахнынъ башына бойле бир фикир кельди: «Бельки де бу аякъап Бакъанынъ аякъабыдыр. Тимсах Бакъагъа бакъып:

– Бакъа, бу сенинъ аякъабынъмы!? – сорады ондан къатты сеснен.

– Екъ-къ-къ-къ меним дегиль! – деди Бакъа асабийлешип. – Меним аягъ-гъ-гъ-ым бу буюк аякъ-къ-къап ичюн пек уфакъ-къ-къ-къ!

Бакъа шимди Тимсах къаршысында къоркъудан титреп башлады.

– Ойлеми? – деди Тимсах ве Бакъанынъ янындан кетти.

Энди онынъ башында башкъа бир фикир догъду: «Бу аякъап Девекъушнынъ аякъапы олмалыдыр», деген фикир кельди.

Тимсах Девекъушны чагъырды:

– Девекъуш, бу аякъап сенинъкими?

– Тес-с-сюф ки. меним аягъым о кенъ аякъкъап ичюн пек индже олс-с-с-са керек! – теляшлы сеснен онъа джевап берди Девекъуш.

– Ойлеми?.. Гррррр... – деди Тимсах ве ачувындан къутурып башлады. – Бельки о Тавшаннынъ аякъабыдыр.

– Бу кимнин аякъабы?! – къаба давушнен мураджаат этти Тимсах тавшанларгъа.

Тавшанлар къоркъудан титремеге башладылар.

– Ёкъ! Ёкъ! Биз-з-зим аякъларымыз-з-з бу аякъапкъа пек уз-з-зун келе! – дедилер олар. – О аякъап биз-з-зге аслы да догъру кельмез!

– Ойлесем, бу кимнинъ аякъабы? Бу аякъапнынъ мытлакъа бир де-бир саиби олмакъ керек! – деп тюшюнди Тимсах ве ачувындан озюне ер тапып оламады.

Тамам бу вакъытта онынъ янындан Йылан сюйрекленип кечмекте эди. Тимсах онъа фысылдап деди:

– Йылан, бу аякъап с-с-сенинъ олса керек, ойлеми!?

Йылан онынъ фсылдысындан тутукъланмагъа башлады ве деди:

– Ш-ш-шаш-тынъмы... Меним аякъларым биле ёкъ!

Тимсах утангъанындан Йыланнынъ янындан чевирилип кетти.

Тимсах аякъапны онъа ким аткъаныны шай да анълап оламады!

– Бу аякъап кимнинъ олгъаныны бильсе эдим, онынъ саибине кенди акъылымдан бир парчасыны берир эдим! – деп къычырды Тимсах.

Бу арада онынъ янында апансыздан Арслан пейда олду.

– Мен аякъабымнъы къыдырам, – деди Арслан. – Тимсах, сен меним аякъабымны корьмединъми?

Тимсах къоркъудан титреп омузларыны къысты ве бойле деди:

– Бугунь с-с-саб-б-б-бадан б-берли мен ич б-бир аякъаб-б корьмедим.

Арслан онынъ янындан кеткен сонъ, Тимсах бираз тынчлангъан киби олду.

О: «Энди бу аякъапны не япмалы?» деп тюшюнди. Бираздан исе:

«Яхшы, – деди Тимсах озь-озюне. – Кимдир манъа бу аякъапны ташлады. Энди ойле япмакъ, меним невбетим.

Сонъ аякъап кене авагъа учты...

– Гр-р-р-р! – гъырылдады Аюв, – бу кимнинъ аякъабы экен?!